Rośliny
 Ashwagandha (Withania Somnifera)

Ashwagandha-Withania Somnifera-Witania ospała. Ashwagandha jest znana i ceniona od najdawniejszych czasów ze względu na swoje wzmacniające właściwości. W sanskrycie (starożytnym języku Indii) Ashwagandha znaczy zapach konia, ponieważ roślina ta dodaje wigoru i siły ogiera, tradycyjnie była przepisywana na wzmocnienie układu immunologicznego osób wracających do zdrowia po chorobie. Dzięki właściwością immunostymulującym i adaptogennym ashwagandha jest zaliczana do roślin adaptogennych.  Angielski botanik, który badał jej właściwości, nadał jej w 1830 r. łacińską nazwę Withania somnifera: pierwszy człon nazwy na cześć przyrodnika Henri’ego Withama, zaś drugi człon nazwy, somnifera, po łacinie oznacza „przynoszący sen”, stąd jej potoczna nazwa „ospała”.

anszwk.jpg

Kwitnąca aschwagandha

Ashwagandha podobnie jak pomidor należy do roślin psiankowatych, dorasta do 150cm wysokości. Kwiaty zielonkawe lub z zależności od odmiany zółtozielone, owocem jest ciemnopomarańczowa lub czerwona jagoda. Owoce obudowane jasnozielonym mieszkiem podobnie jak rodzynka Brazyliśka, który wraz z dojrzewaniem jagody pęka, zółknie i brązowieje. W warunkach naturalnych Indie, Izrael, Iran, Pakistan, Sri-Lanka, Bangladesz, Afganisan  Ashwagandha jest byliną, w klimacie umiarkowanym z dużym powodzeniem może być uprawiana jako roślina jednoroczna i to zarówno z rozsady jak i siewu, podobnie jak pomidor. Wysiewając nasiona musimy uzbroić się w cierpliwość. Pierwsze wschody pokazują się po 3-4 tygodniach, pod warunkiem stale wilgotnego podłoża (mieszaniną odkwaszonego turfu i piasku w proporcjach 1:1) optymalna temp. podłoża 20-24 st. Przy niższej temp musimy poczekać jeszcze dłużej.

nasiona.jpg

Nasiona ashwagandhy

os_siewki.jpg

W odpowiednich warunkach nasiona kiełkują w dużym procencie

sadz.jpg

Sadzonki przed wysadzeniem na miejsce stałe

W internecie można znaleźć opisy podejmowanych prób uprawy tej rośliny Polsce na skale przemysłową . Przeprowadzone doświadczenia wykazały że wydajność z h. zarówno ziela jak i kłaczy jest o wiele wyższa niż na alkalicznych (pH 7-8)  glebach Indii. Przy uprawie z rozsady i zastosowaniu ściółkowania czarną folia wydajność jeszcze wyższa  wyższa.

 

wita.jpg

Rośliny wymagają palików podobnie jak pomidor

ospala.jpg

Nim pojawią się pierwsze dojrzałe owoce ashwagandha silnie się rozkrzewia

owoce.jpg

Dojrzałe owoce pełne nasion

ospa.jpg

Owoce - cenny surowiec leczniczy

 

Surowcem leczniczym jest korzeń jak i owoc witanii Korzenie witanii zawierają alkaloidy (anaferyna, anahigryna, witanina, somniferyna, tropina), głównie alkaloidy nikotynowe; fitosterole (beta-sitosterol), witanolidy A-Y (laktony steroidowe), kumaryny (skopoletyna), fenolokwasy (kwas chlorogenowy, przede wszystkim w zielu), sitoindozydy. Steroidowe laktony (steroidal lactones) pochodne ergostanu, występujące w Withania – nazwano witanolidami (withanolides). Witanolidy to związki aktywne farmakologicznie. Mają właściwości przeciwrakowe (antitumoral), cytotoksyczne, antymitotyczne, antyseptyczne i hipotensyjne (obniżające ciśnienie tętnicze krwi). Prezentują aktywność uspokajającą.

 

klacze.jpg

Świeże kłącze przeciętna waga ok 100-120g 


W klasycznej medycynie ajurwedyjskiej, wykorzystywana jest praktycznie do leczenia wszystkich schorzeń samodzielnie lub w mieszankach i innymi ziołami

Wśród kluczowych przykładów leczniczego działania Ashwagandha wylicza się:


- wzmocnienie układu immunologicznego,
- pomoc w walce ze stresem,
- poprawę skuteczności w nauce, pamięci, i czasu reakcji,
- zmniejszenie poziomu lęku i depresji bez powodowania otępienia,
- pomoc w spowolnieniu degeneracji neuronów,
- stabilizację poziomu cukru we krwi (glikemia),
- stabilizacja i obniżeniu poziomu cholesterolu,
- działanie przeciwzapalne
- właściwości antymalaryczne,
- wzrost witalności seksualnej zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet
- jest skuteczna w walce z zapaleniem stawów,
- zwiększa skuteczność naświetlania w chorobach nowotworowych,
- zmniejsza postęp choroby Alzheimera i stwardnieniem rozsianego
- wykorzystywana do walki z cukrzycą i zaparciami

Ashwagandha w postaci suszonego kłącza można rzuć, pić herbatki lub sporządzić nalewkę. Zazwyczaj pije się napary z 1-2g 2-3x dziennie. Niekiedy stosuje się mniejsze dawki, na poziomie 0,5g 1-2x dziennie. Posiadając własne świeże kłącze warto spróbować ashwagandy w takiej postaci, odcinamy kawałek 2-3g i żujemy podobnie jak żeń-szeń właściwy

   

Handzlówka 2017
Wszelki prawa zastrzeżone, kopiowanie zdjęć i tekstów bez zgody autora zabronione